25 Mayıs 2015 Pazartesi

Lohusa Kafası

Sene 2013 :)

Alp e hamileyim... Annelik lohusalık hakkında hiç bir şey bilmiyorum.
Kafada deli sorular heyecan korku merak panik ...

Hamilelik lohusalık doğum hakkında bir sürü yazı okuyorum , arkadaşlardan bilgi alıyorum ..
Evet Okudum ben herşeyi biliyorum, hazırım hadi başlayalım havalarındayım.

Herkes farklı bir şey söylüyor ama kimse doğum sonrasında yaşanabilecek korkudan , yeni hayatın seni nasıl etkileyeceğinden , sana bakan boncuk gözlerden '' eee ben şimdi bununla ne yapacağım '' '' doktor bu ne'' sorularından bahsetmiyor.

Ancak anlata anlata al basmalarından vs. bahsediyorlar ki ... 40 gün boyunca her gece tırsa tırsa yattım aha bu gece gelecek ahanda geldi diye :)
Al Basmasından korunmak için aile büyüklerimizin en bilgileri eşliğinde odama Kuran-ı Kerim, Kırmızı bir şey ve Annemin ısrarı ile nereden duydu bilmiyorum ama Süpürge çöpünü odamızda bir yere koyuyoruz. Yatmadan bildiğimiz tüm duaları da okumayı unutmuyoruz

Neyse şekerler beni okuyan yeni anneler , hamileler , lohusalar :)
İki doğum , lohusalık tecrübemi birleştirerek yazacağım.

Ve sene 2015 ...

Eceye hamileyim Allah ım deneyimli anne/hamile modunda gezdim durdum .

Ammaa gelin görün ki , doğumdan sonra yine aynı şeyleri yaşamıştım.

Filmlerde olduğu gibi bebeğinizi kucağınıza verdiklerinde çok duygusallaşıyorsunuz. Sonra bebeği alıyorlar siz doğumhane de bebek başka yerde işlemler tamamlanıyor.
Daha sonra Odanızda buluşuyorsunuz , Peki ya sonra ...

İşte bundan sonrası pek fazla yazılıp çizilmiyor ne yazık ki ama ben sizinle paylaşacağım ki doğumdan sonra kafası karışan anneler bunun geçici bir dönem olduğunu bilsin.

Alpin doğumunda odaya çıktığımızda herkes oda da alpin başında ve ne kadar tatlı oy canım oy şekerim oy bebeğim modunda, bense sadece bön bön bakıyorum.. Aşağıda az önce ağlıyordum peki şimdi ne olmuştu kimdi bu yabancı .. ''Nereden çıktı şimdi bu , nasıl olacak şimdi. Aaa ben bu çocuğu neden annemler gibi sevemiyorum'' soruları ile başbaşa kaldım. O sırada hemşire geldi Alpi emzirmeme yardımcı oldu ama bende halen o filmlerdeki büyük aşk oluşmadı. Şaşkın şaşkın ve pek tabi neden böyle oldum ben şimdi korkusu ile 2 gece geçirdim. Bu duygumdan utanıyor korkuyor ve kimseye söyleyemiyordum gizli gizli çok ağladım ( Düşünün birde obsesif bozukluğum var iyice takıldım kaldım ) Sonra eltime açıldım neden böyle oldu sence diye ??
İyi ki sormuşum iyi paylaşmışım düşüncelerimi .. anlatmak konuşmak lazım herşeyi atmayın sizde içinize konuşun..
Gülşah bu durumun çok normal olduğunu söyledi bana bu konu ile alakalı bir yazı buldu. Benzer duyguları yaşadığını anlattı ve her şeyin zamanla düzeldiğini söyledi .

Ve evet zamanla düzeliyor bayanlar korkmayın salın duygularınızı bunlar hep hormonlardan oluyor.. Gıcık hormonlar normal çalışsanıza :)
Eee peki Ece de ne yaptın derseniz.. Ben yine lohusa moduna bağladım lohusa kafası aynı duyguları yaşadım , birde üstüne Alpim bebeğim ezilecek ikisi arasında ben nasıl denge kuracağım yetemezsem ya , ya birşeyler eksik kalırsa korkuları ile boğuştum durdum iki gün , Sonra iki çocuklu bir arkadaşım ile konuştum , paylaştım korkularımı .. Aaa sende de mi oldu iyi o zaman ben kafayı yemedim dedim :)

İşte böyle herşey toz pembe değil. Kafanız karışabilir normal bunlar ama paylaşın birileri ile konuşun , konuşun rahatlayın , içinize atmayın..

Öperim yeni tazecik anneleri :)

20 Mayıs 2015 Çarşamba

37. Hafta Sürpriziiiiiiii

Doğurdum ...

Evet beklenenden 2 hafta önce 37 hafta 3 günlükken 1 Mayıs sabahı Ece bize merhaba dedi .

30 nisan da doktor kontrolüm vardı , doktorumla konuştuk 9 mayısta gel tekrar konuşalım doğum için dedi. Tamam dedik ya birşey olursa Ankara ya yetişebilirmiyim ne yapalım diye konuştuk şakalaştık. :) Böyle olması gerekiyormuş. Biz plan yaptık 15 Mayıs diye ama Allah bize benim dediğim olur diye hatırlattı.

Doktor kontrolünden sonra Alperle bir güzel gezdik yedik içtik. Sonra Çoruma döndük.

1 Mayıs sabahı yatakta Alplekeyif yapıyorduk ki birden suyum geldi ne oluyor yaaa dedim. ( ters bir hareket yapmadım yattığımız yerden keyif yapıyorduk )

Şaşkınlık , korku , ankaraya yetişebilecekmiyim  kafamda deli sorular anneleri ağlayarak aramalar falan ... Allahtan evde Alpin bakıcısı ve temizlik için yardıma gelen ablamız vardı. Onlar bana yardım etti alple uğraştı.

Alper Selahattin beyi aradı hemen eğer sancısı yoksa gelin demiş , Sancım mancım yok , çok rahatım. Hemen hazırlandık , hastane çantamda hazırdı.(Hastane çantanızı 35. hafta da hazırlamanızı tavsiye ederim. Sadece hastaneden çıkarken giyeceğim kıyafetlerimi koymamıştım.Onu da sözde doğumun olduğu gün yapacaktım )

Annem geldi Alple Çorum da kalmasına daha sonra gelmesine karar verdik. Süheyla Annemi alıp bastık gittik Ankaraya. 1.50 saatte Ankaradaydık. Hemen Ameliyata Alındım. Epidural Sezeryan oldumyine. Sonlarına doğru bu sefer kendimi yalvar yakar biraz uyutturdum. Acayip bir heyecan yaptım. Oysaki ilk doğumum çok kolay ve sorunsuz geçmişti. Ama bilmiyorum bu sefer içimde garip bir kaygı korku vardı. İkibci doğumlarda normal bir durum dediler ama gel bunu benim kafaya anlat.

Belkide obsesif bozukluğum sebep oldu buna ki bu hamileliğimde obsesif takıntılarım bana yine merhaba dedi :( Bu da ayrı bir yazı konusu olur ..

Doğumum yine HRS hastanesinde oldu .. Doktorum Doktorum Doktor Civanım .. Selahattin Bey ...
Tanışmamız Selahattin Beyi bulmak benim için büyük bir şans. İlk doğumum çok iyi geçmişti doğumumdan ertesi gün bağdaş kurup oturabiliyordum. Ne baş ağrısı ne bel ağrısı yaşadım . Tesadüf mü bence değil Selahattin beyin ve ekibinin başarısı bu doğumumda da herşey çok iyiydi.
Arkadaşımında doktoru Selahattin Beydi ve o da kendisine binlerce kez teşekkür ediyor.
Hamilelik döneminde doğumda o kadar çok nazımı çekti ki .. İnsana huzur veren bir gülümsemesi var. Hani gördüğünüzde sizi iyi ediyor öyle diyeyim.

HRS hastanesinden de yine çok mennun ayrıldık. Hemşireler hizmet çok iyidi. Tavsiye ederim.

İşte böyle biz iki çocuklu hayata merhaba dedik.



Şimdilik evde tatlı bir kaos ortamı var. Çok vakit bulamıyorum yazmak için ama fırsat buldukça yazmaya devam

Sevgiler